agonia
francais

v3
 

Agonia.Net | Règles | Mission Contact | Inscris-toi
poezii poezii poezii poezii poezii
poezii
armana Poezii, Poezie deutsch Poezii, Poezie english Poezii, Poezie espanol Poezii, Poezie francais Poezii, Poezie italiano Poezii, Poezie japanese Poezii, Poezie portugues Poezii, Poezie romana Poezii, Poezie russkaia Poezii, Poezie

Article Communautés Concours Essai Multimédia Personnelles Poèmes Presse Prose _QUOTE Scénario Spécial

Poezii Rom�nesti - Romanian Poetry

poezii


 


Textes du même auteur


Traductions de ce texte
0

 Les commentaires des membres


Visualisations: 3623 .



Un \"mientras sueño\" para Natalia
poèmes [ ]

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
par [paradoja ]

2009-11-09  | [Ce texte devrait être lu en espanol]    | 



Muchas veces empiezo a escribirte sin saber qué decir...
luego, sin más, termino sin saber qué es lo que te he dicho!

¿Sabes? creo que no me importa!!

Las palabras huyen libres de mí,
como si ellas mismas tuvieran la voluntad de acercarse
a tus oídos, a tus ojos y a tu alma!!
quizá mi boca y mis manos sean sólo vehículos de una imaginación que explota y sangra!

Siempre danzando invisiblemente...

¿Invencible? No... esa fortaleza que me distinguió
-en algún momento-
de cualquier humano (demasiado humano),
ha desaparecido, zigzagueante, nítida y oscura...

Anoche encendí una veladora;
así como hacen los padres cuando sus hijos parten a las guerras...
lo hice para rezarle a un dios en el que no creo,
para acariciar una cara que distante se pierde en el ocaso,
para agarrarme y tratar de hablar con mi cerebro...
mientras intento dejar de pensar...

Me siento sensible al viento... y a dudar.
Pánico y placer!.

Tú sabes que nunca es fácil
susurrar e intentar penetrar nuestros infiernos...
la agonía nos impulsa, nos sumerge y finalmente nos aniquila!

Una imagen (quizá la tuya) se aproxima,
con sigilo, me asalta y me atraviesa!

Creo que la estabilidad nunca ha sido mi curso legal!

Me da la impresión de que a pesar de mi inmovilidad,
voy demasiado rápido, demasiado intenso...
y a la vez me muestro completamente neutro.

Me pregunto si yo,
que no tengo práctica en reconocerme en los espejos,
encendí una lámpara en medio del silencio de mi habitación,
para finalmente quemar mi desnudez
(y alguna parte de mi historia)
con uno dos o tres leños silábicos...

Yo sigo puliendo una estúpida retórica de silencio,
sintiéndome en lejanía,
en grandes sentimientos de torpeza y poesía (excúsame la redundancia)...
Cuando, de repente, me esfumo con el tinto de esta madrugada!

Tengo muchas dudas todavía, sin embargo,
está canción -creo que- ya (!) te la mereces

Perdón por mendigarte!

.  |










 
poezii poezii poezii poezii poezii poezii
poezii
poezii La maison de la litérature poezii
poezii
poezii  Recherche  Agonia.Net  

La reproduction de tout text appartenant au portal sans notre permission est strictement interdite.
Copyright 1999-2003. Agonia.Net

E-mail | Politique de publication et confidetialité

Top Site-uri Cultura - Join the Cultural Topsites! .